آدمی هستم که (سلام لالا) یک ساعت دیگه تحویل داره، بیست و چهارساعت گذشته اش به این صورت گذشته که سیزده عدد نقاشی با تکنیک ها مختلف (رنگ رووغن، کنته و ذوغال، مداد رونگی، آب رونگ، قلم فلزی و آب مروکب -بله بسیار وارد می باشم به همه چی-) کشیده. در واقع انسان های عادی این ها را در طول ترم کشیده اند اما من و اون دوستم که با هم از شیرازیت مزمن رنج می بریم و من هی خونه شون بودم این روزا، تازه سه روز پیش (هر گونه شباهت احتمالی با هرچی تکذیب می شود قویآ) فکر افتادیم که بد نیست ژوژمانمان را حاضر نماییم. البته در مورد همین که بد هست یا نیست هم ساعت ها بحث کرده و به نتایج زیادی در مایه های حالا وقت هست رسیدیم. و نتایج ابتدا بدین صورت بود که سه روز آینده هر پنج و نیم ساعت یک کار آماده می کنیم، دو روز آینده هر سه و نیم ساعت، یک روز و نیم آینده هر دو ساعت یکی و تا آن جا رسید که ساعات آتی هر یک ساعت دوتا. و این گونه بود که ما پس از تمام شدن سیزده عدد نقاشی با همه ی تکنیک های مختلف موجود در جهان که بلد بودیم (دروغ گفتم چندتا دیگه هم بلدیم از جمله تکنیک خط خطی با مداد) نفس عمیقی کشیده و به خواب عمیق تری فرو رفتیم. چندساعت پیش خوش و خرم بیدار شدیم تا برای مرده نشدن از سوء تغذیه غذا بخوریم که در کمال خوشحالی و خرمی یادمون اومد بله، یه تحقیق مفصلی هم داریم که البته این یکی در طول ترم به کارهای محوله مون اضافه نشده بلکه استاد محترم همون روز اول کلاس که برنامه کلاسی رو پرینت کرده بهمون داده (همچین استادایی داریم ما) پایینش نوشته و اکیدآ گفته تحقیقی که از چرخیدن در اینترنت بدست آمده باشه رو قبول نداره. این بود که چون در خانه ی دوستم امکانات کافی نبود، من سریعن خودم رو رسوندم خونه تا تحقیق هامون رو آماده کنم و در این راه از کمک های بی شائبه ی گوگل جان بسیار استفاده کردم و تحقیق ها الان حاضر و آماده روی فلش من هستند تا پرینت گرفته شوند. و من الان دیرم شده و نمی تونم در این زمینه که چرا استاد محترم خودشم بکشه نمی تونه ثابت کنه اینا رو خودمون ننشتیم زیر نور چراغ موشی و دونه دونه کتاب های تاریخ هنر رو ورق نزدیم و بحث نکردیم و به کتاب خانه ها از بابت کتاب های مرجع سر نزدیم و خون جگر نخوردیم تا تحقیق مفصلمان را به اتمام رساندیم، توضیح بدم.
مچکرم
30 juin 2009
26 juin 2009
سوپرانوز؛ سریالیه که آدم رو معتاد نمی کنه چون تعلیق نداره. این جوری نیست که هی واست نگرانی ایجاد کنه که بعدش چی می شه، بذار این قسمت رو ببینم بعد می خوابم و اینا. اصلن می شه هر وقت خواستی ببینی و فکر نکنی قراره تو قسمت بعدی اتفاقی بیفته. چون اتفاق عجیب یا غیرقابل پیش بینی نمی افته. اصلن قرار نیست ویژگی سوپرانوز رو دست زدن های پشت سر هم به بیننده باشه. یا هی سازنده هاش اون پشت مشتا وایسن و ته هر ماجرایی بگن دیدی فکرشم نمی کردی؟ آره سوپرانوز همچین سریالیه. تقریبن می شه گفت روی یه خط کم پیچ و تاب خوبی پیش می ره. بعد کلی بهت فرصت می ده که دیالوگا رو گوش کنی، به دیالوگ های پینگ پونگی فکر کنی، واکنش های زیره میزه ی آدما رو ببینی، حرکت چشما و دستاشونو تماشا کنی، بعد حتی فکر کنی چقدر اینا علیرغم این همه تفاوت شبیه مان. گیرم که ما آدم کش و معتاد و سارق و مواد فروش و اینا نیستیم.
اگه نمی دونین سوپرانوز یه سریال مافیاییه. با یه عالمه ارجاع به همه چی. سینما، موسیقی، تاریخ و... عین همه ی فیلم های مافیایی خانواده مهمتر از همه چیزه، دوستی مهمتر از بقیه ی چیزاس و خیانت با مرگ مساویه.
سوپرانوز کارگردانای حرفه ای داره و این حرفه ای بودن واسه آشنا بودن اسماشون نیست( واسه من همه ی کارگردانا نا آشنان) واسه اینه که معلومه کارشونو بلدن. نورپردازی، فیلم برداری و صدا در حد فیلم های سینماییه و بازیگراش دسته جمعی خوب و حتی عالی اند. شاید حتی بشه این جوری گفت که هر قسمت این سریال با تقریب خوبی، یه فیلم سینماییه.
بعد روانشناسی هست که منو مدام یاد وودی آلن می ندازه و اصلن وجود یه روانکاو زن تو یه سریال مافیایی کاملن مردانه، روانکاوی که یکی از کاراکتر های اصلیه و سریال رو نمی شه بدون اون تصور کرد، یکی از بزرگترین جذابیت هاشه.
یه عالمه چیز دیگه می شه راجع به این سریاله گفت اما هنوز کمه. آخریش اینه که این سریال 6 سیزنه و از 99 تا 2007 پخش شده. نامزد 211 جایزه بوده و 82 تا رو گرفته. رنکینگش تو آی ام دی بی از همه ی سریالا بالاتره.
بله.
بیانیهی جمعی از وبلاگنویسان در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری و وقایع پس از آن
۱) ما، گروهی از وبلاگنویسان ایرانی، برخوردهای خشونتآمیز و سرکوبگرانهی حکومت ایران در مواجهه با راهپیماییها و گردهمآییهای مسالمتآمیز و بهحق مردم ایران را به شدت محکوم میکنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی میخواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان میدارد «تشكيل اجتماعات و راه پيمايیها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد، آزاد است» رعایت کنند.
۲) ما قانون شکنیهای پیشآمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غمانگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام میدانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه دادهاند، تخلفهای عمده و بیسابقهی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری مجدد انتخابات هستیم.
۳) حرکتهایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامهنگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آنها، قطع شبکهی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمیتواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت کرده، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کمتر شود.
پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعهی بزرگ وبلاگنویسان ایرانی
Statement by a group of Iranian bloggers about the Presidential elections and the subsequent events
1) We, a group of Iranian bloggers, strongly condemn the violent and repressive confrontation of Iranian government against Iranian people's legitimate and peaceful demonstrations and ask government officials to comply with Article 27 of the Islamic Republic of Iran's Constitution which emphasizes "Public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam."
2) We consider the violations in the presidential elections, and their sad consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask for a new election.
3) Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists, censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the government.
A part of the large community of Iranian bloggers
July 26, 2009
25 juin 2009
دست کم سیزده تا تابلو با یه دونه هم تحقیق مفصل تا آخر هفته.
یعنی که من یک هفته از پای اونترنت تکون نمی خورم و وقتی هم تکون بخورم یا مشغول سابیدن خونه ام یا خوابم.
یعنی که من یک هفته از پای اونترنت تکون نمی خورم و وقتی هم تکون بخورم یا مشغول سابیدن خونه ام یا خوابم.
در تمام این دو هفته تو کنارم بودی. وقتی می ترسیدم، وقتی دلشوره داشتم، وقتی دلواپس دوستام بودم، وقتی از دل واپسی خوابم نمی برد و مجبور بودم یک چهارم اون قرص اسم سخته رو بخورم، وقتی دل دردهای شدید داشتم، وقتی رفتیم سونوگرافی و با قیافه ی وحشت زده بیرون اومدم، وقتی تو اتاق انتظار دکتر نشسته بودم، وقتی منتظر نتیجه ی آزمایش بودم، وقتی بهم گفت استراحت کامل، وقتی گفت اگه مواظب نباشی باید اورژانس جراحی بشی و معلوم نیست دست کی بیفتی، وقتی شب ها بیست دفعه از خواب می پریدم از ترس این که بد خوابیده باشم و بهش فشار بیاد...
بهم آرامش دادی، امید دادی، گفتی تهش اینه که با هم از این کشور می ریم، گفتی حالشون خوبه، گفتی چیزی نمی شه، گفتی بر می گردن، گفتی چیزی نیست، گفتی تو همیشه خوش شانسی، گفتی هیچ طوریت نمی شه، گفتی من اصلن روال زندگی تو دستمه که همه چی واست یه جور خوبی حل می شه، گفتی این که مشکل نیست، گفتی من کنارتم خره و بغلم کردی.
همه اش چند ساعته نیستی و جات عین چی خالیه.
بهم آرامش دادی، امید دادی، گفتی تهش اینه که با هم از این کشور می ریم، گفتی حالشون خوبه، گفتی چیزی نمی شه، گفتی بر می گردن، گفتی چیزی نیست، گفتی تو همیشه خوش شانسی، گفتی هیچ طوریت نمی شه، گفتی من اصلن روال زندگی تو دستمه که همه چی واست یه جور خوبی حل می شه، گفتی این که مشکل نیست، گفتی من کنارتم خره و بغلم کردی.
همه اش چند ساعته نیستی و جات عین چی خالیه.
19 juin 2009
خونه ایم، نگرانیم، منتظر اخباریم، ورق بازی می کنیم، سیگار می کشیم پشت هم، بالای پشت بوم می ریم، فحش می دیم، تحسین می کنیم، حرص می خوریم...
آخر شب پدر و مادرها به ما زنگ می زنن که ببینن هنوز زنده ایم و ما به دوست هامون.
آخر شب پدر و مادرها به ما زنگ می زنن که ببینن هنوز زنده ایم و ما به دوست هامون.
11 juin 2009
این قدر منو می شناسی که گاهی می ترسم.
راه پله و آشپزخونه و یخچال و گاز رو گذاشته بودم شنبه بشورم از لحاظ استرس. بعد یهو قرار شد فردا برم تیرون. اینه که الان خونه ام از تمیزی برق می زنه.
از سفری که لابه لای این همه هیاهو گم شد:
کوک و عمومردک اگه یه هفته با هم باشن، کل ایران رو با روستاهاش می بینن.
یلداهه
کوک و عمومردک اگه یه هفته با هم باشن، کل ایران رو با روستاهاش می بینن.
یلداهه
به یلدا:
I don't know much about love
I dabbled in it once or twice
but it always seemed more trouble than it was worth
I told myself I wasn't missing much
But watching you, all these years
How hard you've tried
how hurt you've been
but you still
keep getting back up, you dust yourself off
then you try again
Maybe I am
missing something
Maybe
Maybe it is worth it
And, I'm sure it's not gonna help
for you to hear tell you this
but you're damn heroic to me
Desperate Housewives
Season 5 Episode 13
I dabbled in it once or twice
but it always seemed more trouble than it was worth
I told myself I wasn't missing much
But watching you, all these years
How hard you've tried
how hurt you've been
but you still
keep getting back up, you dust yourself off
then you try again
Maybe I am
missing something
Maybe
Maybe it is worth it
And, I'm sure it's not gonna help
for you to hear tell you this
but you're damn heroic to me
Desperate Housewives
Season 5 Episode 13
9 juin 2009
بی تو خوش بختم، با تو خوش بخت تر.
7 juin 2009
این قدر اتفاقای جورواجور و پشت سر هم واسه همه مون افتاده که نمی دونم به چی باید فکر کنم.
بدترین لحظه های زندگیمه الان. دوتا از عزیزترین آدمای زندگیم تو بدترین شرایطن و من هیچ غلطی نمی تونم واسشون بکنم.
تو جادهه، فریدون فروغی می خوند؛ یه جمله ای وسط یکی از آهنگاش بود که نمی دونم از کیه، می گفت: زحمت کشان، خوش خیالان در خوابند.
بعد یاد چهارسال پیش همین وقتا افتادم و خیل عظیم دوستان و آشنایان تحریمی و این جمله ای که با خوش خیالان ِبولد شده، هی تو ذهنم می چرخید.
می خوام بگم که، خوبه از خواب بیدار شدین. فقط امیدوارم دیر نباشه.
بعد یاد چهارسال پیش همین وقتا افتادم و خیل عظیم دوستان و آشنایان تحریمی و این جمله ای که با خوش خیالان ِبولد شده، هی تو ذهنم می چرخید.
می خوام بگم که، خوبه از خواب بیدار شدین. فقط امیدوارم دیر نباشه.
