Αγαπητό μου ημερολόγιο,
υπέπεσα στο αμάρτημα της ζήλιας και του φθόνου : Ζηλεύω όσους καθημερινά καταγράφουν στα δικά τους ημερολόγια χιλιάδες ιδέες, σκέψεις και προβληματισμούς. Φθονώ όσους καθημερινά ανακαλύπτουν γεγονότα , σχολιάζουν καταστάσεις και προβληματίζονται επ' αυτών , διανθίζοντας τις σελίδες τους με φωτογραφίες και ανάλογη μουσική ( πολύ ζηλεύω όταν βάζουν και μουσική , ιδίως χορευτική ). Πού τα σκέφτονται όλοι αυτοί όλα αυτά;
Η φίλη μου η Νίνα λέει να μην ανησυχώ. Είναι που είμαι,λέει, στην κοσμάρα μου , λέει, και δεν σκέφτομαι καθόλου , λέει, και τίποτε δεν με προβληματίζει, λέει. Μα πώς μπορεί να το λέει αυτό; Δεν είμαι εγώ σκεπτόμενη και προβληματική;
Για να μου φτιάξει το κέφι η Νίνα και να μου δώσει κίνητρα για προβλήματα , αναμόρφωσε την εικόνα σου αγαπητό μου ημερολόγιο. Όμως οι σκέψεις, η χορευτική μουσική και τα προβλήματα δεν ήρθαν.
Αγαπητό μου ημερολόγιο πρέπει να το πάρεις απόφαση. Ποτέ δεν θα γίνεις ένα ημερολόγιο σοφιστικέ. Πρέπει να αρκεστείς στο φιστικέ...
Υ.Γ. Να θυμηθώ να ευχαριστήσω την Νίνα για το σοκολατορολόι μου και να αγοράσω ροζ λουκούμια.
