13 Nisan 2026 Pazartesi

Zamanı Tutabilene AŞK Olsun...

 Merhaba Kendim,

Muhtemelen kimsenin okumadığı blogumu, sadece kendime yazıyorum. Olsun! Bu hayatta her zaman başlaları için birşeyler yapmamız öğretilmedi mi bize? Belli bir yaştan önce sadece kendinesin. Sonra çocuk, aile, bazen kendini unutuyorsun. Ve sonra da kendini bulmaya başlıyorsun.

Olsun! Kendime yazıyorum :)

Leo gideli 3 yıl mı olacak? Hala bir kalp ağrısı. Yeri dolmuyor...

Ama hayatımızda 2 yeni kedimiz var, 2 yıl olacak...Iran kedisi degil, British Shorthair. Kedilerden o kadar korkuyordum ki, İran kedisi dışında bir kedi sahiplenebileceğime inanamazdım...Ama Leo oyle şeyler yaptı ki, Kedi seviyorum! Her cinsini, korkmuyorum...

Bizi sahiplenen 2 kedimiz oldu. gri renk iki kardeş, biri dişi digeri erkek. Biri ice dönük, digeri tam tersi, herkese gider, sevgi arsızı... Kedilerimizin annesi Mila, Turkiyede hamile kalmış, Adanalı kedilerim.

Devamı gelecek...



11 Mayıs 2023 Perşembe

Sensiz 2.hafta Leo'M

 Bir hafta daha gecti be Leo. B, ruyasinda seni gordu gecenlerde. Belki bu dunyadan gittigin haftaydi, sen gittin gideli gunler saatler birbirine girdi. Parmagini yalamis yalamissin. Sonra hayalet olup kaybolmussun ama oradaydi dedi B, orada, sadece artik onu gormuyoruz..

Gecenlerde o kadar Gulun icinde bir tane, evet sadece 1 tane gul gordum. Tekila Gold cinsi. Baska varmi diye baktim baktim ama yoktu. Aninda aldim ve kapimin onunde eve en yakin yere dikilmeyi bekliyor. Boynuma bana seni hatirlatacak bir kolye ucu ismarladim, ayni senin rengin, koyu sari. Sen kalbimdesin Leo'm...


Iki hafta oncesine gitsem, su anda yanimda olsan, hic ayrilirmiydim yanindan...

Ozleniyorsun Canim...

COK...

Huzur icinde uyu bebegim Leo...

Annen seni cok seviyo...



5 Mayıs 2023 Cuma

LEO

 Sen gideli bugun tam tamına 1 hafta oldu Leo'm...

Son 1 haftada hersey cok degişti...Ben cok değiştim, cocuklar hiç bilmedikleri bir duygu ile tanıştı, aslında hepimiz... YAS

Bu kelimeyi bilirdik ama bu kadar içten bilmezdik...


Seni eve ilk getirdiğimiz gün, sanki bu evi biliyormuşçasına evin sahibi olmuştun. Asla seni tek bir odada tutmadık. Sen zaten bu evin oğluydun.

Herzaman mesafeli bir cocuktun, evin 3. cocuğu muamelesi yaptım sana. Kucağa asla ama asla gelmezdin ana yanı başımda otururdun. Ben üzgünsem illa ki  teselli icin gelir ve kendini sevdirirdin.

O camasırların ortasında ya da Niloşun dağınıklıgı içinde oturmak en büyük keyfindi. Yeni çarşafmı serildi, illa ki açılışı sen yapacaktın.

Hiç bir yeri çizmezdin, kendi kedi evinde tırnaklarını torpulerdin, bizde yardım ederdik tabii, 6 ayda bir sac kesimi, yıkanmaya giderdin.

LEOOOOO diye bağırır bağırmaz gelirdin. Anne,Baba, Nil, Bora ve Mama, bu kelimeleri cok iyi bilirdin. Hem Turkce hem İngilizce anlardın.

Oglusummmmm derdim sana, bilgisayar basında isem ya da ipad illa ki sende orada olacaktın.

Olmeden tam 1 gece once babanla İpadden dizi izlerken yine geldin ve onumuze kuruldun. Kibarca olmaz dedik sana, sende benim kucagıma tuneyip Purledin. Ve ben sana tesekkür ettim. Bu seninle son anım Bebegim...

Eve gelir gelmez Leo diye seslenip senin evde olmaman cok garip. Seni eve ilk aldıgımızda, ozelikle mutfakta hep arkamda dururdun ve bu beni cok gererdi, sana birsey olacak diye cok korkardım. 

Yoldastın, evimizin bir canıydın...

Yerin belli Leom...

Gece uyuyamaz ve dolanırdım, sen hemem anında gelir kendini sevdirirdin...

Hersey icin,

dolu dolu 2.5 yıl icic tesekkür ederiz Leo'm...


28 Nisan 2023 Cuma

Hoşçakal Leo....

2020 yazında bir rüya görmüştüm. Hiç aklımda yokken ki kalbimde uzun zaman vardı biliyorum, o yol bizi Leo ma Altın ogluma çıkarmıştı. O kadar istemiştik ki onu, yeniden hamile olmuştum. Kedi eşyalarına aşeriyor, alışveris yapıyordum. Kendi kum kutusunu bile kendi ellerimle yaptım. Benden yeni biz Özlem cıkmıstı. Becerikli hatta yetenekli...

Ben hastalandıgımda o da kusardı. Ben halsiz oldugumda yamacımda dururdu. Hiç kucakcı bir kedi değildi Leo ama yanımda olurdu, yeri ayak ucumdu...

Bu sabah 28 Mayıs 2023 Cuma gunu. Ben tuvaletteyken, gozumu yeni acmısım. Nilos Leo ya birşey oldu diye geldi. Bora gormus, Leo muz kımıldamıyormus...

Inanmadım. Daha dun aksam kucagımda yatmıştı. Tuylerini taramıstık. Kakasını cisini almıstım...
Yedigi onunde, yemedigi arkasındaydı. Cok seviliyordu, sonsuz hosgoru ve sevgi dolu bir evdeydi....

Arada kucakcı degil diye azıcık icimden kızardım ama Leo diye seslenir seslenmez kosa kosa gelirdi. Derdim ki benim kedim cocuklardan daha akıllı. Hemen geliyor...

Veterinere goturup actıramam oglumu, kalp krizi belli. Kusma yok, kakasını cisini yapmıs...

Bahcemizde leylak kokularının yanına gomucez... 

Cok ozluyorum...

Simdide...

Leo seni COK SEVDİM- O KADAR SEVDİK Kİ, SEVİLDİN Ki....

Ah be Leo....


12 Haziran 2021 Cumartesi

Nil Always Nil...

Cuma Aksami

Nil: Seni Cok Seviyorum!!!

Ben: Beni Cok seviyorsan bulasik makinasini bosaltir misin?

Nil: Leo ya demistim Ben 

😂😂😂

26 Nisan 2021 Pazartesi

Yemek yemeyen cocuga yemek yedirmek...

 Hayatta basimiza ne gelirse buyuk konusutugumuz icin mi geliyor diyip oyle bir algilamayi alanima sokmayacagim ama ama da ama...

Nil bebekti ve ne arkasindan kostum yemek yedirmek icin, ne salincakta salladik yemek yedirmek icin, ne koltukta yedirdik. Hep bizimle bizim yedigimiz saatte, sofrada sohbet ederek yedi. Ya da yemedi. Bebekliginde diyetisyenlerle calistik, ben hep programlarla, deneme yanilmalarlar, cikolatali kabakli keklerle sevdirdim, oncesinde alistirdim diyeyim...

Nilos bebek iken TJ ile iddaya girerdik, Balik yedirirsem BC de en sevdigim kahvalti yeri olan De Dutch a kahvaltiya goturme sozu verirdi TJ, Nilosa acik acik soylerdim, yersen gidicez. Baligi tavuk snitzel diye yedirmedim mi cok kez ama simdi seviyor ve bizimle yiyor...

Bora ise baslangicta yemek yemeyi seven bir bebekti. Minicikti, gunde 3 evet 3 kasarli tost yerdi. Sonra sogudu aniden. Basa donduk...

Gecen yil Growing intuitive eating dersleri almaya basladik. Ise yaradi diyemem ama aslinda bir sorunu bulmama neden oldu...Vardir bir hayir dedikleri...

Yazin yuzme, acik hava derken fena yemedi. Kisin yine evlerdeyiz, basladigimiz noktaya geri donduk. Bu arada diyetisyenlerle, terapistlerle konusuyorum. Hepsi ayni seyi soyluyor: Sen herseyi dogru yapiyorsun, kendine stress yapma, uzme, butun kitaplarda yazanlari biliyorsun. Biliyorum biliyorum ama cocugum ac uyuyor. Ciddi anlamda...

Dedim ki, birak bu terapistleri, kitaplari, kendi kisisel icgudulerimle deneyeyim birseyler. En fazla ne olur ki, Bora onu ne kadar sevdigimi biliyor, otesi yok...

Nil de kitap okurduk ve oyle hazirlanirdi. Bora'da bu yontem ise yaramamisti. Alisveris listeleri mi yapmadik birlikte, kestik, yazdik, yapistirdik... Yok canim olmadi...

Listeler yaptik. Yine olmadi. Onu yaptik bunu yaptik olmadi olmadi...

Lutfen bana sunu yaptin mi diye yazmayin ya da yazin ama beni ikna etmeye calismayincunku herkesin cocugu farkli ve ne mutlu ki Kanada da insanlar bu konuda inanilmaz anlayislilar. Yemiyorsa yemiyor, onu yap bunu yap baskisi yok. Ben sorarsam yardim ediyorlar ama sormazsam asla yorumda bulunmuyorlar.

Desenize o zaman neden yaziyorsun bunlari?

Bu hafta Bora ile birlikte oturup bir yemek plani yaptik. Oldukca gercekci. Soyle ki... Normalde biz kendimize hazirlariz ve Bora ya da kiymali patates, pilav, cacik varsa pilav yazarim. Deneyecek.

Bu hafta Bora ya sordum. Daha once 3 bites, 3 lokma denedik olmadi.Hafta ici bir spreadsheet hazirladik Bora ve ben. Hergun bir yeni sey denedi. Begenmedi ama agzina soktu ve yuttu. Haftasonumuz ev isleri ile gecen Cok yogun bir haftasonuydu, ilgilenemedim.Sadece 4 minik catal yumurta yedi. Buna da sukur...

Yarin tekrar basliyoruz.

Haydi Bakalim HopHopHop....

25 Mart 2021 Perşembe

Nil' in ilk dikisleri -ilk ve son diyelim mi?)

 Gecen cumartesi gunu guzel bir yemek sonrasi kapi caldi. Bir tanidik kapinin onunde oturalim dedi, Nil bu, yeni aldigimiz elektirikli bisikletle bir tur aticam dedi, kasla goz arasi zipladi, gitti. Nereye gittigini biliyorum ama anlamadim da bir anda oldu...

Hemen cay yapalim dedim. Tam cayi koydum, oturucaz, bir kiz geldi. Kiziniz bisikletten dustu, cok kotu diye. Cok kotu diyince TJ'e sen git dedim. Iyi ki sen git demisim...

TJ bir geldi ki "Ozlem, acile gidiyoruz" Nil sokta. Cenesi nasil kaniyor, anlatamam. Acile sadece tek ebeveyin aliyorlar. Bizim evin sosyal kelebegi benim, Bora TJ ile eve dondu. Tamam dedim TJ'e bastan sona baktiriririm, kolum diyor, bacagim diyor, zor yuruyor....

Neyse gittik acile. Bu arada bagirinmaya basladi ki, cenem de delik var diye. Ben hic bakamam soylemismiydim?

Oy oy oy... 

Iceri giremedik cunku once siradan kayit aliyorlar. En az 30 dakika o surdu. Nil durmadan agrim var, cenem delik diye bagriyor. Hemsireyi cagirdim. Sokta, dikis lazim,bisikletten cok kotu dustu, lutfen yardim edin dedim. 

Cevap : Siz bugun bisikletten dusen kacinci kisisiniz biliyor musunuz???

Ben SOK :) Bu arada Seyda Ablam ve Jean e surekli mesaj atiyorum ve onlarda beni sakinlestiriyorlar. Iyi ki varlar...

Neyse sonunda aldilar bizi. Cok bekledik mi bilmiyorum ama bekleme salonundan iceri 30 dakikada gectik sanirim. Kirik klinigi kismina aldilar once, dedim tamam once Xray cekecekler, yok canim orada bekleyecekmisiz...

Neyse Dr u gorduk mu gorduk. Dikis kelimesini agzina alir almaz Nil kiyameti kopardi. Adama diyorum ki, once dikisi dik, cocuk gerildi, sonra yolla Xray e. Bu arada muhabbet su:

Oz: Nil kolum cok agriyor diyo, kafasinda kask vardi ama kafasina da bakin, ayaklari okay yuruyebiliyor

Dr: Isterseniz bastan asagi rontgen cektirelim Ben gulmemek icin kendimi zor tutuyorum cunki bir gulme geliyor bir aglama, boyle bir manyaklik...

Xray e gittik ama Nil hala dikis icin agliyor. Hakli ama yapacak birsey yok....Geldik, Dr da geldi, uyusturdu ama Nil o kadar agliyor ki, sakinlessin diye 30 dakika daha bekledik..Dikti bu arada, tam cenenin ortasi. Ben bakamiyorum ama elini tutuyorum...

Dr da tam benim gibi komik. Nil konusamiyorum diyo. Aman iyi konusmasin 5 dakika diyorum. Dr gulmeye basliyor. Hemsirelerde bizim kafadan :) 

Kirik cikik yok diye sukrettik. Nil bi an once eve gitmek istedigi icin ucarak ciktik.

Gir cik 3.45-8.30

Buna sukur cunki normalde aksam 10 dan once eve gelemeyiz diyordum. Ilk aksam tabii ki cok agrisi vardi. Bora, Nil den once yataga ziplayip uyudu yavrum. Senin icin endiselendim, seni ozledim diye diye...

Ikinci gun eh idare etti, pazartesi okula gitti. Simdi disci, aile dru islerini de hallettik mi tamam.

Ben dayanamadigim icin pansuman olayini icimden TJ'e sukrederek, TJ e pasladim cunku icim aciyor.

Yakinda muhtemelen bantlar cikar...

Pazar gunu Nil'e yardim eden komsuyu aramakla gecti. Ben alakasiz bir insani ararken (Cunku SOK:) )

Tanidigimiz bir komsu cikmasin mi? Sali gunu kapinin onunde kahve icmeye ugradi. Nil'in bagrisini duymuslar. Kadin Nil'i degil Bora yi taniyor. TJ gidince anlamis bizim kizimiz oldugunu. Iyi ki uzaga gitmemis....

Bu da boyle birseydi...

Careli dertler olsun. Cocuklar, anneleri ve babalari beraber olsun....

Ve gerekli dersler alinsin. Hepimiz oyle oyle buyuyor, ogreniyoruz. Bunun yasi, zamani yok...

HAPPY GRATEFUL BLESSED....

Special Thanks to Jean 🙏 and Seyda ablam...

Ikisi de canimin ici...

Dearest Jean,

You know what you mean for me but had to mention you on my Blog. Love you so so so much and very grateful for the day we met ( we knew each other way before than, I know...)

Ozlem


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...