η σοφία των πάντων σε 9 λέξεις

.
επειδη βαρεθηκα να επαναλαμβανομαι, ολο τα ιδια και τα ιδια, σας αποκαλυπτω το μεγα μυστικο -δεν ειναι δικο μου- το οποιο κανει σκονη ολες τις φιλοσοφιες ολων των εποχων και ολων των λαων,βαλτε λιγακι το νιονιο να δουλεψει και θα το δειτε, και αποχωρω με ενα ταρατατζουμ.
.
.
.
.
.
.
.
.
ζεις για να τρως, ή τρως για να ζεις?
.
.
.
.

Το άνθος της μελτζάνας.

Εγώ κύριε πρόεδρε, μπαχτσέ ποτέ δεν ειχα κανει μεχρι τωρα αλλά ήθελα, και τωρα που τον εκανα, τι κατάλαβα? Δεν τα προφταίνω τα κολοκυθακια,βραστά, τηγανιτά, γεμιστά, βαρεθηκα να τρωω κολοκύθια, μέχρι που και καταλαβα τι νοημα ειχε εκεινο το παιχνιδι που παιζαμε και ελεγε πως εχω μια κολοκυθια που κανει τόσα κολοκύθια και γιατι να κανει τοσα? αμ ποσα να κανει? να κανει τόοοοσα, σα τις κουνελες ειναι οι κολοκυθιες, καθε πρωί πρεπει να κοβεις καμια δεκαπενταρια και αντε να τα φας μετά, ασε τις μελιτζανες, γαμησε τα, μελιτζανοσαλατα και αγιος ο θεος, αμ οι φασολιές? που ολο θελουνε να ανεβαίνουνε και τρεχα κοβε καλαμια απ το ρεμα, άλλο παλαιο παραμύθι που ξαναθυμήθηκα με κεινον τον τυπο και τη φασολια που σκαρφαλωνε ως τον ουρανό, όσο δε για τις αγκιναρες, τρεις ημερες ετρωγα και εκλανα μια βδομαδα σα τα κανονια του Ναβαρόνε, εχω να φαω κρεας δυο μηνες, τι να κανω, να τα πετάξω? κριμα ειναι, ευτυχως τα πεπονοκάρπουζα ανθισαν μεν αλλα δε δενουνε οι ανθοι, τα δε αγγούρια... ε, αυτα κι αν ειναι, κρεμονται τα πρόστυχα ΝΑ! κατι αγγουρια μετα συχωρήσεως, ποσα να φαω πια! ασε που οπως λεγαμε καποτε , η ζωή ειναι ενα αγγούρι, αλλος το τρωει και δροσίζεται κι αλλος το τρωει και ζορίζεται...... Αυτά. Του χρονου καλα να ειμαστε θα βαλω μονο ντοματες! Μονο ντοματες!

.

Την ώρα που χτυπάνε οι καμπάνες......

.
Ο σκύλος μου ο Ρόμμελ φέρει όνομα σπουδαίου στρατηγού. Πλην όμως αυτό δε σημαίνει τίποτα ευτυχώς.

Ο σκύλος Ρόμμελ όσο και αν τον διατάζω να αυτοκτονήσει κουνάει την ουρά του ευπρεπώς. Σελαβί δυστυχώς. Ο σκύλος-σκύλος και ο στρατηγός-στρατηγός.

Ιδίως εάν στρατηγός είναι ο σκύλος κι ο σκύλος ειναι Υπουργός.

....... βγαίνουν απ το μπουρδέλλλο οι πουτάνες.-

.

.

Πρωτη κατάθεσις, δραχμαί 730.000 !

.
Η σπάνια πρώτη έκδοση της πρώτης ποιητικής συλλογής του Κώστα Καρυωτάκη θα δημοπρατηθεί από τον οίκο Πέτρος Βέργος στις 21 Ιουνίου, στις 18:30, στο ξενοδοχείο Athens Plaza στην Αθήνα.Ο «Πόνος του ανθρώπου των πραμάτων» όπως τιτλοφορείται η συλλογή, κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1919 σε 120 μόνο αντίτυπα. Το αντίτυπο της δημοπρασίας είναι ένα από τα είκοσι που τυπώθηκαν σε χαρτί πολυτελείας και φέρει ιδιόχειρη αφιέρωση του ποιητή.



Και πριν απο λιγο ακουσα στο ράδιο οτι ξεκίνησε με 300 Ε και εφτασε να πουληθει 2300.

Καποτε είχα ενα φιλαρακι, και ενα μεσημέρι μου χτυπάει την πόρτα, ανοίγω, μπαίνει αλαφιασμένος και μαζί του σέρνει πεντέξι πάκους με βιβλιαράκια, το σύνολο καμιά τρακοσαρέα, και να μην πολυλογώ μου λέει έξαλος, ''Πάρτα!'' Μα τι να τα κάνω εγώ? τον ερώτησα. Ηταν η πρωτη του ποιητική συλλογή. Γινόταν τοτε κατι ποιητικοί διαγωνισμοί στην Πάτρα οπου ειχε λάβει μέρος και μαλλον απέτυχε. ''Πάρτα! μου λέει, δε ξερω τι θα τα κάνεις, μοιρασέ τα, δώστα στην ΠΑΠΟΚ που πας, καντα οτι θες!'' και έφυγε. Μετά απο κάνα δυό χρόνια ο καλός αυτός φίλος και μή αλίτις πιιτίς, έπεσε στη θαλασσα, κάπου κοντά στο Λευκό Πύργο, και πνίγηκε, αυτοκτόνησε, ακριβώς με τον ιδιο τροπο οπως και ο Καρυοτακης στην πρωτη του αποπειρα.
Δυστυχώς επειδή επιμελως φροντίζω τίποτα να μην κρατάω δεν εχω ουτε ενα αντίτυπο, όλα τα ειχα πετάξει στα σκουπίδια. Να το άφηνα κληρονομιά στην θυγατέρα μου στα γεράματά της να το παει στο Βέργος Απόγονοι ΟΕ και να κονομήσει..
.

Ανεξάρτητη Κυρεσία.

.
Η Ιστορία γράφεται με πάπρικα.
Στρογγυλά φασολακια και λάδι ελιάς.
Ανακατευουμε, ζυμώνουμε και πλάθουμε.
Παραχωνουμε τα κεφτεδάκια μας και τα ψήνουμε/.

Καλό μεσημέρι.
Αναζητώ τη νίκη '
Διερευνώ τους περιορισμούς/
Δεν φοροδιαφευγω.

Αναζητω συναινέσεις.
.
Ανεπισήμως.
.

Καλοκαιρινες διακοπές ΕΔΩ !

.
Αντε, σου δίνω και το στίγμα δορυφορικά, μη μας χαθείς στα πέλαγα..

.
Μια καλή ιδέα ειναι να ΄ρθεις εδώ για διακοπές. Δυο καλές ιδέες ειναι να το αποφασίσεις. Και η τριτη και καλυτερη, να με στειλεις μέηλο να σε πω τι ωρα φευγει το μπαμπόρ΄.

Το Γουφομαγαζί προσφέρει δωρεάν τσάρκες σε απρόσιτες παραλιες και θαλασσινες σπηλιές όπου όλα σκληρά σαν τα κοχύλια, μπορείς να τα κρατήσεις μεσ΄την παλάμη σου -ου -ου -ου -ουυυυυυ........

Θα οικολογικοθαυμάσετε τα αγριοκάτσικα να πινουν χαράματα θαλασσόνερο παραθιναλίως....

Θα εισελθετε στη σπηλιά του Κύκλωπς...

Θα επισκεφτητε τα μπομπόλια του Κρόνου που πεσαν στη θαλασσα και γιναν βραχονησίδες και αμα θέλετε τα ξύνετε κιολας και βγαζετε πεταλίδες...

Επίσης ειδική προσφορά σε οσους μπορουν και κσυπνάν χαραματα και ερθουν με τη ''Σαύρα'' πσάρεμα, βραδινό μπαρ μπεκιου στην αμμο μέχρι τελικής κρασοτσιπουροπτώσεως,,,,!

Ε τι σκατα παραπανω θέλετε! να σας πλερωσω και τη διαμουνή δε γινεται, και σιγά τα λεφτά, με εκσήντα πληθωριστικά εβρά θα μενετε σε
φουλκομφόρια καμπάνα, με τριαντα σε αναπαλαιοθεντα σταυλο, και με μηδεν εβρα, σας στηνω το σκηνάκι μου στη Βλυχάδα και σας φερνω καθε μερα νερό, δρομο δεν εχει διότι.

Και επειδή για κάνα μήνα αλλο ποστ δεν εχει, θα του κοτσέρνω καθε τοσο απο αυριο και μία ιθαγενή φωτογραφία να περνά η ώρα...

.

Δημοκρατία χωρίς κόμματα.

.
Μπορεί η Δημοκρατία να λειτουργήσει χωρίς κόμματα?
Μα το Δία, βέβαια και μπορεί, το μονο που χρειάζεται ειναι να καταλυθεί ενας γνωστός μύθος του Αισώπου,αυτός του κεραμοποιού και του γεωργού..

και επειδη η επαναληψη ειναι μητερα της μάθησης...

....Θούριος

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,να φεύγωμ' απ' τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;Κάλλιο είναι μιάς ώρας ελεύθερη ζωή,παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώραν στην φωτιά.Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθήςο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει,κι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει.................................................................................Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;ξυπνήστε μην είστε ενάντιοι κι εχθροί.Πως οι προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,για την ελευθερία, πηδούσαν στη φωτιά.Έτσι κι ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξουμε για μιατα άρματα, και να βγούμεν απ' την πικρή σκλαβιά.Να σφάξουμε τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν. ......................................................................................Ο κόσμος να γλυτώση, απ' αύτην την πληγή,κ' ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη...
Ρήγας Φεραίος .

Το Μουντιάλ.

.
Ενκυρες πληροφοριςες αναφερουν πως το επόμενο μουντιαλ θα διεκσαχτει στο Αβγανιστάν!

Χω χω καριόλες, αντε πα να γαμηθήτε όλες!
,
Και για να μη ξεχνιόμαστε....
.
Θούριος
Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,να φεύγωμ' απ' τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;Κάλλιο είναι μιάς ώρας ελεύθερη ζωή,παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώραν στην φωτιά.Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθήςο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει,κι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει..................................................Ελάτε με έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον σταυρόν.Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόννα βάλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.Οι νόμοι να 'ν' ο πρώτος, και μόνος οδηγός,και της πατρίδος ένας, να γένει αρχηγός.........................................Ψηλά στα μπαϊράκια, σηκώστε τον σταυρόν,και σαν αστροπελέκια, χτυπατε τον εχθρόν.Ποτέ μη στοχασθήτε, πως είναι δυνατός,καρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγόν κι αυτός....................................Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;ξυπνήστε μην είστε ενάντιοι κι εχθροί.Πως οι προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,για την ελευθερία, πηδούσαν στη φωτιά.Έτσι κι ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξουμε για μιατα άρματα, και να βγούμεν απ' την πικρή σκλαβιά.Να σφάξουμε τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν. ...............................................Ο κόσμος να γλυτώση, απ' αύτην την πληγή,κ' ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη..Ρήγας Φεραίος .

.
Θούριος

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;
Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο είναι μιάς ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.
Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;
στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώραν στην φωτιά.
Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθής
ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.
Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει,
κι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει.
.................................................
Ελάτε με έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον σταυρόν.
Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν
να βάλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.
Οι νόμοι να 'ν' ο πρώτος, και μόνος οδηγός,
και της πατρίδος ένας, να γένει αρχηγός.
........................................
Ψηλά στα μπαϊράκια, σηκώστε τον σταυρόν,
και σαν αστροπελέκια, χτυπατε τον εχθρόν.
Ποτέ μη στοχασθήτε, πως είναι δυνατός,
καρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγόν κι αυτός.
...................................
Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;
ξυπνήστε μην είστε ενάντιοι κι εχθροί.
Πως οι προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,
για την ελευθερία, πηδούσαν στη φωτιά.
Έτσι κι ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξουμε για μια
τα άρματα, και να βγούμεν απ' την πικρή σκλαβιά.
Να σφάξουμε τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,
και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν. ...............................................
Ο κόσμος να γλυτώση, απ' αύτην την πληγή,
κ' ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη.
.
Ρήγας Φεραίος
.

Ανευ σημασίας.

λεω να γρασψω οτ56ιδηποτε, ετσι για να περασ η ωρα εξαλλου τι νοημα εχει να μας αερεσει κατι που διαβαζουμε η να μη μας αρεσει, και τι νοημα ςεχει το να διαβαζουμε ή και το να μη βαδια ζουμε? Αφου υπάρχει μια οψις των πραγματψων και μια κατοψις, το μονο νοημα ειναι ,,, ειναι ...ε, τελος παντων, δεν εχει σημασια ποιο ειναι το νοημα και δεν εχει σημασια ουτε καν αν υπαρχει νοημα οπως δεν εχει σημασια και το να μην υπαρχει νοημα. Ανευ σημασιας λοιπόν.

ο Μέγας Χαμόλεθρος

7.1 ο λόγος μέτρησε το μέγεθος και ο λόγος βούλιαξε μέσα στο μέγεθος που μετρήθηκε από τον λόγο.

7.2 η Πάραλος θα παφλάσει και θα σπείρει τους ουρανούς με ασπρα κόκαλα.


7.3 τότε το όνομά σου θα το ακούσεις ως ήχο αδέξιο σάλπιγγας να ηχεί Κυριακή απόγεμα σε άδειο τσίρκο.



7.4 και η Γη θα σταθεί και το σώμα σου θα φυτρώσει μέσα σε κάθε λέξη που έχει ειπωθεί από τον Αιώνα.

7.5 και το φως θα καταφάγει το πρόσωπό σου και το στερέωμα θα ζαρώσει σαν ξέφτι από το βρακί τυφλού ζητιάνου

7.6 και θα παρακαλάς να είσαι μέρμυγκας να κρυφτείς στο σάνδαλό του και το σάνδαλό του μέγα ως ο Γαλαξίας και ο Γαλαξίας μικρός ως κοχλίας θα εκλιπαρεί να τον ελεήσεις με το όνειρο του Χαμού

7.7 και τότε η έβδομη σφραγίδα θα ανοίξει και θα ιδείς Το Κτήνος αναδυόμενο από τη θάλασσα και θα διψάσεις για το αίμα του.
.
.
.

''Στου ρέμα κάτ',, ή ''Κάτω στο ρέμα, στο ρεματάκι.,, ?

.
Δίπλ' απο την αυλή μου περνάει το ρέμα. Μέχρι πριν δυό βδομάδες το άκουγες τα βράδια. Γι'αυτό έχει και πυκνή βλάστηση. Αδιαπέραστη.
Καλαμιές, πικροδάφνες, μυρτιές και ροδιές. Μάλιστα οι ροδιές, ακλάδευτες και αφρόντιστες αφυπαρχής, ουδέποτε πιάνουν μελίνγκρες και άλλα ζουζουνώδη εντομοπαράσιτα ενω η μιά μικρή ροδιά της αυλής οσο περσότερο τη ραντίζω τόσο και μελινγκροφουντώνει. Το ρέμα τραβάει ακόμα τρια τεσσερα χιλιόμετρα κατήφορο και φτάνει θάλασσα, στην παραλία που ονομάζεται Χαλκός. Αυτά τα λίγα για το ρέμα.

Προχτές λοιπόν καθώς επότιζα τις ντοματιές, άκούστηκαν απο το ρεματάκι κατι νιάου-νιάου. Σκύβω και βλέπω δυο γατιά λευκά, νεογέννητα. Τα περιμάζεψα αλλα χτες το πάτησε το ένα ο Ρίτσος καταλάθος και τα τιναξε, έτσι το ξαναπέταξα στου ρέμα κάτ'.

.

Καλά... ο Αντίοχος έβλεπε πολύ μπροστά !

Οι Άγιοι Επτά Μακαβαίοι,
Αβείμ (ή Άβιβος), Αντώνιος (ή Αντωνίνος) ,Γουρίας, Ελεαζάρος, Ευσέβωνας, Αχείμ, Μάρκελλος (ή Σάμωνας, ή Εύλαλος ή Μάρκος) η μητέρα τους Σολομονή και ο διδάσκαλός τους Ελεαζάρος

"Αυτοκράτωρ εστί των παθών ο ευσεβής λογισμός". Ο ευσεβής λογισμός είναι κυρίαρχος και εξουσιαστής επί των παθών. Αυτό με περίσσια ανδρεία απέδειξαν οι επτά αδελφοί Μακκαβαίοι με τη στάση τους απέναντι στο βασιλιά της Συρίας Αντίοχο, όταν αυτός τους έταξε δόξες, τιμές και επίγειες απολαύσεις, αν αυτοί καταπατούσαν το Μωσαϊκό νόμο και έτρωγαν από τα απαγορευμένα φαγητά που τους πρόσφερε. Προηγήθηκε ο ενενηκονταετής διδάσκαλος τους, Ελεάζαρος, που εφάρμοσε στο έπακρο το νόμο που τους δίδασκε, με αποτέλεσμα ο Αντίοχος να τον ρίξει στη φωτιά. Εμπνεόμενα από τη θυσία του γέροντα διδασκάλου τους, τα επτά αδέλφια κράτησαν την ίδια γενναία στάση απέναντι στο βασιλιά, όταν τους κάλεσε μπροστά του. Στην αρχή ο Αντίοχος προσπάθησε να τους κολακεύσει με διάφορα εγκώμια για τη νιότη τους. Τους είπε ότι αν έτρωγαν από τα ειδωλόθυτα που τους πρόσφερε, θα απολάμβαναν μεγάλες τιμές, και φυσικά θα τους έσωζε από το θάνατο. Τότε οι επτά αδελφοί απάντησαν στον Αντίοχο: "χαλεπώτερον γαρ αυτού του θανάτου νομίζομεν είναι σου τον επί τη παρανομώ σωτηρία ημών έλεον". Δηλαδή, είναι περισσότερο επιβλαβής και απ' αυτόν το θάνατο, νομίζουμε, η συμπάθεια σου για την παράνομη σωτηρία μας. Εξοργισμένος τότε ο Αντίοχος, με τροχούς, φωτιά και ακόντια, έναν-έναν τους σκότωσε όλους. Όταν είδε αυτό η μητέρα τους Σολομονή, ρίχτηκε μόνη της στη φωτιά και έτσι όλοι μαζί πήραν το στεφάνι του μαρτυρίου.

Απολυτίκιο. Ηχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Των Μακκαβαίων τον επτάριθμον δήμον, συν τη μητρί Σολομονή τη αγία, και Ελεάζαρ άμα ευφημήσωμεν ούτοι γαρ ηρίστευσαν, δι' αγώνων νομίμων, ως φρουροί και φύλακες, των του Νόμου δογμάτων και νυν ως καλλιμάρτυρες Χριστού, υπέρ του κόσμου, απαύστως πρεσβεύουσι.

Κοντάκιον. Ήχος β’. Τα άνω ζητών.
Σοφίας Θεού, οι στύλοι οι επτάριθμοι, και θείου φωτός, οι λύχνοιοι επτάφωτοι, Μακκαβαίοι πάνσοφοι, προ Μαρτύρων μέγιστοι Μάρτυρες, συν αυτοίς τω πάντων Θεώ, αιτείσθε σωθήναι τους υμνούντας υμάς.
.
.